Wanneer hebben vrouwen in Nederland kiesrecht gekregen?

Kiesrecht voor vrouwen was het belangrijkste strijdpunt van de eerste feministische golf die in de tweede helft van de negentiende eeuw opkwam. In Nederland deed Aletta Jacobs

in 1883 een poging om op de kiezerslijst geplaatst te worden. Hoewel zij voldeed aan de in de Grondwet van 1848 gestelde belastingverplichting voor kiesgerechtigden, werd haar verzoek om inschrijving geweigerd. In 1887 werd de grondwet gewijzigd door toevoeging van het woordje 'mannelijk'. Vrouwen waren voortaan uitdrukkelijk van het kiesrecht uitgesloten. In 1894 richtten vrouwen de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht op. In 1908 splitste een stroming zich af in de Nederlandsche Bond voor Vrouwenkiesrecht. In 1916 vond er te Amsterdam een grote demonstratie plaats van vrouwen met de leus 'Algemeen kiesrecht voor man en vrouw'. Tenslotte werd in Nederland in 1917 het passieve vrouwenkiesrecht ingevoerd: vrouwen mochten zich verkiesbaar stellen. Dit bracht in 1918 slechts één vrouw in de Tweede Kamer: Suze Groeneweg. In 1919 werd uiteindelijk het actieve
vrouwenkiesrecht ingevoerd, vrouwen mochten nu ook zelf kiezen.

Voor de geschiedenis van de Tweede Kamerverkiezingen en de uitslagen in de periode 1848-1918 lees verder

Lees hier

wanneer het vrouwenkiesrecht in andere landen is ingevoerd.

In Koeweit heeft de regering ingestemd met een wetsvoorstel dat vrouwen actief en passief kiesrecht geeft, alleen de volksvertegenwoordiging moet het nog goedkeuren. Koeweit is nu nog het laatste land waar vrouwen geen kiesrecht hebben en mannen wél. Als het voorstel wordt aangenomen, dan hebben vrouwen in bijna alle landen kiesrecht, zo meldt het ANP

Daarnaast zijn er nog landen waar zowel vrouwen als mannen geen kiesrecht hebben: Saoedi-Arabië, Verenigde Arabische Emiraten en Brunei.